Przekierowania 301 i 302

Przekierowania 301 i 302 występują w warstwie aplikacji, więc odróżniaj osiągalność sieciową od odpowiedzi serwera WWW. DNS może poprawnie rozwiązać nazwę, połączenie TCP/TLS może się udać, a serwer HTTP i tak odpowie przekierowaniem lub błędem. Kod statusu, nagłówek Location, nazwa hosta, ścieżka i schemat URL dotyczą różnych części tej wymiany.

Jak zbadać odpowiedź serwera WWW

Po kolei sprawdź DNS, TLS i odpowiedź HTTP, śledząc każdy krok łańcucha przekierowań. Zestaw żądaną nazwę hosta z adresem URL, pod który ostatecznie trafia żądanie. Odpowiedź 4xx dotyczy zwykle żądania lub dostępu, a 5xx – błędu obsługi po stronie serwera, przy czym w ścieżce może uczestniczyć także proxy odwrotne lub CDN.

Na co zwrócić uwagę

Kod 301 komunikuje zamiar trwałego przekierowania, a 302 w praktyce oznacza przekierowanie tymczasowe. Sprawdź nagłówek Location i cały łańcuch przekierowań; pętle i zbędne przeskoki zwiększają opóźnienie, a zbuforowane przekierowania trwałe mogą utrudniać testowanie po zmianach konfiguracji. Przekierowania strony widziane z zewnątrz sprawdzisz w narzędziu 2IP „Informacje o stronie”.