IPv4 i IPv6 w API adresów IP

Obsługa IPv4 i IPv6 w API adresów IP zależy od kontraktu między klientem a API. Dobry klient odróżnia sukces, błędy walidacji, błędy uwierzytelniania, limity zapytań i chwilowe błędy serwera. JSON i XML mają tę samą semantykę HTTP, a wartości IPv4/IPv6 trzeba zapisywać bez założeń o długości właściwej dla IPv4.

Jak obsłużyć odpowiedź

Weryfikuj nagłówek Content-Type, kod statusu, udokumentowane pola i limit wywołań. HTTP 429 traktuj jako osobny przypadek, uwzględniaj Retry-After, jeśli serwer go poda, i stosuj ograniczony wykładniczy backoff z jitterem. Przed ponowieniem żądania sprawdź, czy jest idempotentne. Loguj identyfikatory żądań, status i opóźnienie, ale nigdy sekrety API.

Na co zwrócić uwagę

Nie przechowuj adresu z API w polu, którego rozmiar wystarcza tylko na zapis IPv4 z kropkami. Zachowuj kanoniczny tekst IPv6 lub odpowiednią reprezentację binarną, akceptuj na wejściu formy skrócone i testuj przypadki loopback, adresów mapowanych lub dual-stack zgodnie z kontraktem API. Jak wygląda prawdziwe zapytanie i aktualny kontrakt, zobaczysz na stronie API 2IP.