Bagaimana cache DNS berfungsi?

Cache DNS menyimpan jawapan terkini supaya setiap permintaan tidak perlu melalui carian penuh dalam hierarki nama. Cache boleh wujud dalam aplikasi, sistem pengendalian dan penyelesai rekursif. Membuang jawapan daripada salah satu cache tidak serta-merta menggantikan salinan di tempat lain.

Apa yang menentukan tempoh hayat

Setiap rekod DNS membawa TTL, iaitu bilangan saat jawapan yang diterima boleh digunakan semula daripada cache. Lazimnya, penyelesai mengira detik baki tempoh hayat itu sepanjang rekod disimpan. Jika pemilik domain menukar alamat, jawapan yang sudah ada dalam cache boleh kekal sah sehingga TTL lamanya tamat. Merendahkan TTL serentak dengan perubahan alamat tidak dapat memendekkan hayat salinan yang diambil lebih awal.

Jawapan negatif juga boleh disimpan dalam cache. Penyelesai mungkin pernah menerima NXDOMAIN untuk nama yang ketika itu belum dicipta. Selepas rekod ditambah, sesetengah pengguna masih boleh melihat jawapan negatif tersebut buat seketika. RFC 2308 mentakrifkan tingkah laku cache negatif yang berkaitan.

Cari punca jawapan lapuk

Hantar pertanyaan kepada pelayan autoritatif domain, kemudian kepada penyelesai rekursif awam pilihan anda dan akhir sekali daripada peranti anda sendiri, mengikut urutan itu. Jika jawapan autoritatif masih lama, betulkan zon atau delegasinya; mengosongkan cache setempat tidak akan membantu. Jika jawapan autoritatif sudah baharu tetapi jawapan setempat masih lama, lihat baki TTL dan cuba lagi selepas ia tamat. Semakan konfigurasi domain 2IP boleh memeriksa rekod domain.

Minta jenis rekod yang tepat. Rekod A dalam cache tidak dapat menjelaskan jawapan MX yang salah, manakala rekod AAAA mungkin menghalakan trafik IPv6 ke pelayan yang berbeza daripada IPv4. Semak nama hos penuh, termasuk subdomain jika ada. Pelayar mungkin menggunakan penyelesai DoH sendiri, jadi hasilnya boleh berbeza daripada utiliti sistem. Sebagai langkah tambahan, cuba semakan masa respons DNS 2IP.

Bila perlu mengosongkan cache setempat

Mengosongkan cache setempat boleh membantu selepas pembetulan dibuat, apabila hanya peranti anda yang terus menggunakan hasil lama. Arahan yang tepat bergantung pada sistem pengendalian dan penyelesai yang aktif, jadi kenal pasti komponen itu dahulu. Tindakan ini tidak dapat mengosongkan cache penyedia, penyelesai awam atau komputer orang lain.

Jangan keliru antara cache DNS dengan cache halaman pelayar. Yang pertama menyimpan maklumat nama; yang kedua menyimpan kandungan laman. Alamat IP yang betul sekalipun tidak membuktikan HTTP, HTTPS atau perkhidmatan e-mel berfungsi. Kenal pasti lapisan yang memberikan jawapan luar jangkaan sebelum mengubah tetapan.

Contoh konkrit

Sebuah laman berpindah daripada 192.0.2.10 ke 192.0.2.20. Pelayan autoritatifnya memberikan alamat baharu, sedangkan penghala di rumah masih memulangkan nilai lama daripada cache. Pertanyaan terus kepada pelayan autoritatif menunjukkan rekod baharu; pertanyaan melalui rangkaian rumah menunjukkan rekod lama berserta baki TTLnya. Selepas tamat tempoh, kedua-dua jawapan sepatutnya sama, melainkan masih ada masalah konfigurasi lain.

Alamat-alamat ini dikhaskan untuk dokumentasi dan bukan milik laman web sebenar. Dalam amalan, catat masa perubahan, nilai lama dan baharu, TTL serta jawapan daripada pelayan yang dinamakan. Bukti seperti ini lebih berguna daripada menunggu saat yang tidak pasti apabila DNS kononnya sudah “tersebar sepenuhnya”.