Artikel

Alamat IP awam digunakan untuk komunikasi merentasi Internet dan mesti unik dalam ruang penghalaan awam. Alamat IPv4 persendirian pula dimaksudkan untuk rangkaian setempat: alamat yang sama, contohnya 192.168.1.10, boleh digunakan di rumah yang berbeza pada masa yang sama. Untuk memahami alamat yang dipaparkan dalam tetapan, bezakan antara peranti, penghala dan penyedia.

Ruang alamat bebas penyedia (provider-independent, PI) didaftarkan secara berasingan daripada mana-mana penyedia Internet huluan. Pemegangnya biasanya boleh mengekalkan ruang ini apabila bertukar penyedia, tertakluk kepada dasar pendaftaran dan susunan penghalaan. PI tidak secara automatik menjadikan sesuatu perkhidmatan boleh dicapai di seluruh dunia: pengendali rangkaian perlu menerima dan membawa laluan ke prefiks tersebut.

Alamat IP statik sengaja dikekalkan tetap bagi sesuatu antara muka atau perkhidmatan. Alamat dinamik pula ditetapkan secara automatik dan boleh berubah, tetapi tidak semestinya berubah setiap kali peranti menyambung semula. Istilah ini menerangkan cara alamat ditetapkan, bukan sama ada alamat itu awam atau persendirian: kedua-dua skop boleh menggunakan mana-mana kaedah penetapan.

Ciri alamat rawak menukar alamat MAC antara muka rangkaian, iaitu pengecam yang digunakan pada pautan Ethernet atau Wi-Fi setempat. Alamat MAC peranti tidak dibawa merentasi Internet sebagai pengecam global yang kekal: penghala menggunakan alamat lapisan pautan yang sesuai bagi setiap segmen setempat.

Alamat IPv6 sementara ialah alamat tambahan peranti yang digunakan untuk sambungan keluar. Alamat ini berubah dari semasa ke semasa supaya satu pengecam peranti yang tetap lebih sukar dikaitkan merentasi lawatan. Mekanisme ini tidak menjadikan seseorang tanpa nama dan tidak semestinya mengubah prefiks alamat yang diberikan kepada rangkaiannya.

Beberapa tapak mengumumkan prefiks yang sama, dan penghala memilih antara laluan yang tersedia. “Terdekat” biasanya bermaksud laluan yang lebih diutamakan mengikut dasar penghalaan, bukan semestinya jarak geografi yang paling pendek.

Alamat e-mel mengenal pasti peti mel atau destinasi penghalaan, biasanya dalam bentuk bahagian-tempatan@domain. Bahagian sebelum simbol @ ditafsirkan oleh penyedia mel, manakala domain selepasnya diselesaikan melalui DNS. Sesuatu alamat boleh sah dari segi format tetapi tetap tidak dapat menerima mel jika domain atau peti melnya tidak dikonfigurasikan.

Alamat IP mengenal pasti antara muka dalam rangkaian IP supaya paket dapat dihantar ke destinasinya. Ia ialah alamat rangkaian, bukan identiti kekal bagi seseorang atau peranti tertentu. Sesebuah komputer boleh mempunyai beberapa alamat serentak, dan alamat boleh berubah apabila sambungan berubah.

Alamat MAC ialah pengecam yang digunakan oleh antara muka rangkaian pada lapisan pautan. Ethernet dan Wi-Fi lazimnya menggunakan alamat 48-bit yang biasanya dipaparkan sebagai enam pasang digit perenambelasan. Alamat ini membantu peranti bertukar bingkai dalam rangkaian setempat. Ia berbeza daripada alamat IP, yang menyokong komunikasi merentasi rangkaian.

NAT gred pembawa (Carrier-grade NAT, CGNAT) ialah penterjemahan alamat IPv4 yang dilakukan di dalam rangkaian penyedia Internet. Ia membolehkan beberapa pelanggan berkongsi satu alamat IPv4 awam. Sambungan keluar sering berfungsi seperti biasa, tetapi akses masuk ke pelayan di rumah mungkin tidak tersedia tanpa susunan yang disokong oleh penyedia.

Carian DNS biasa mendapatkan alamat daripada nama. DNS songsang bertanya soalan yang berlainan: bagi sesuatu alamat IP, nama apakah yang direkodkan dalam zon songsang khasnya? Jawapannya datang daripada rekod PTR. Rekod ini berguna dalam operasi rangkaian dan e-mel, tetapi tidak membuktikan identiti seseorang atau pemilikan laman.

DNS, atau Sistem Nama Domain, ialah sistem penamaan teragih yang membantu aplikasi mencari sumber rangkaian. Nama laman web boleh diselesaikan kepada alamat IPv4 atau IPv6, manakala rekod lain mengarahkan e-mel atau mengenal pasti pelayan nama autoritatif. Nama domain tidak semestinya menghala ke satu pelayan sahaja.

DNSSEC menambah tandatangan digital pada data DNS. Penyelesai yang melakukan pengesahan dapat mengesan respons palsu atau rantaian kepercayaan yang terputus. DNSSEC melindungi asal usul dan integriti rekod, tetapi tidak menyulitkan pertanyaan DNS dan tidak secara automatik menjadikan sesebuah laman web boleh dipercayai.

Untuk memahami get laluan lalai, lihat cara hos mengenal pasti rangkaian setempatnya, jiran-jirannya dan laluan ke rangkaian lain. IPv4 bergantung pada alamat, panjang prefiks dan get laluan; IPv6 pula turut bergantung pada skop alamat dan Neighbor Discovery. Satu nilai yang salah sahaja boleh menyebabkan komunikasi setempat masih berjalan, tetapi akses ke luar subnet terputus.

Protokol Internet (IP) membawa paket antara rangkaian menggunakan alamat IP. Hari ini, IPv4 menggunakan alamat 32-bit dan IPv6 menggunakan alamat 128-bit. IP menyediakan pengalamatan dan penghalaan, tetapi tidak menjanjikan bahawa setiap paket akan sampai, sampai mengikut urutan atau kandungannya dilindungi. Protokol dan aplikasi lain menambah perkhidmatan yang diperlukan.

Laman web ialah himpunan sumber web yang dipaparkan di bawah satu atau lebih alamat, biasanya dengan halaman yang berkaitan dan tujuan yang sama. Nama domain, pelayan hosting dan halaman web ialah komponen yang berkait, tetapi tidak boleh saling menggantikan. Memahami perbezaannya membantu apabila anda menerbitkan laman atau menyelesaikan masalahnya.

localhost biasanya merujuk kepada mesin yang membuat permintaan itu sendiri. Alamatnya yang biasa ialah IPv4 127.0.0.1 dan IPv6 ::1. Trafik ke alamat ini dikendalikan di dalam tindanan rangkaian mesin tersebut dan tidak melalui penghala rumah ke Internet. Oleh itu, ujian localhost hanya menjawab satu soalan yang sempit: adakah perkhidmatan berfungsi secara setempat?

MTU ialah saiz paket rangkaian terbesar yang boleh dibawa oleh sesuatu antara muka atau pautan tanpa perlu dipecahkan pada lapisan itu. MTU Ethernet yang lazim ialah 1500 bait, tetapi terowong dan pautan lain mungkin membenarkan saiz yang lebih kecil. Sesuatu sambungan mesti berfungsi dalam had laluan yang benar-benar dilaluinya.

Nama domain ialah nama dalam hierarki DNS yang mudah dibaca oleh manusia, contohnya example.org. Nama ini boleh digunakan untuk laman web, e-mel dan perkhidmatan lain, tetapi membeli domain tidak secara automatik mewujudkan mana-mana perkhidmatan tersebut. Nama itu didaftarkan di bawah domain peringkat atas mengikut peraturan pendaftaran berkenaan, kemudian dikonfigurasikan melalui DNS.

NAT, atau Network Address Translation, mengubah alamat paket di sempadan rangkaian. Dalam rangkaian rumah, penghala lazimnya membenarkan beberapa peranti IPv4 beralamat persendirian menggunakan satu alamat IPv4 luaran. Penghala juga sering mengubah nombor port supaya dapat membezakan beberapa sambungan serentak.

Pelayan nama mengehoskan zon DNS dan memberikan jawapan autoritatif bagi zon tersebut. Delegasi memberitahu hierarki DNS ke mana pertanyaan untuk sesuatu domain patut dihalakan. Tetapan pelayan nama di pendaftar dan rekod NS di dalam zon memang berkaitan, tetapi kedua-duanya titik kawalan yang berbeza.

Pelayan proksi menerima permintaan daripada satu pihak dan meneruskannya ke pelayan lain. Proksi hadapan bertindak bagi pihak klien, manakala proksi songsang berada di hadapan satu atau lebih pelayan aplikasi. Proksi boleh menapis permintaan, menyimpan respons dalam cache, mengurus akses atau mengagihkan beban. Manfaatnya bergantung pada konfigurasi dan sejauh mana pengendalinya boleh dipercayai.

Penyebaran DNS ialah istilah tidak rasmi bagi tempoh apabila penyelesai DNS masih memberikan jawapan yang berbeza selepas sesuatu rekod diubah. DNS tidak menghebahkan nilai baharu kepada semua pelayan serentak. Penyelesai rekursif mengambil jawapan apabila diperlukan dan boleh menyimpannya dalam cache sepanjang tempoh yang dibenarkan.

Penyedia hosting membekalkan sumber pengkomputeran dan kesambungan rangkaian untuk laman web, aplikasi atau perkhidmatan berkaitan. Bergantung pada pakej, penyedia itu juga mungkin menguruskan sistem pengendalian, pangkalan data, e-mel, sandaran dan sokongan teknikal. Pendaftaran domain ialah perkhidmatan berasingan, walaupun syarikat yang sama menjual kedua-duanya. Pakej yang sesuai bergantung pada trafik, keperluan kawalan dan kemampuan penyelenggaraan anda.

Penyulitan menukar maklumat yang boleh dibaca kepada teks sifer yang hanya boleh dipulihkan dengan kunci yang betul. Tujuannya adalah untuk memastikan data kekal sulit semasa dihantar atau disimpan. Hash dan checksum menyelesaikan masalah yang lain: hasilnya tidak dinyahsulit untuk mendapatkan semula mesej asal. Jika operasi ini dicampuradukkan, anda mungkin berasa selamat padahal tidak.