TCP ve UDP: aktarım farkları ve pratik örnekler

TCP ve UDP uygulama verilerini IP üzerinden taşır, ama farklı hizmetler sunar. TCP, uygulamalara onaylar ve yeniden iletim içeren sıralı bir bayt akışı sağlar. UDP ise tek tek datagramları bu aktarım katmanı garantileri olmadan gönderir. Biri diğerinden kendiliğinden üstün değildir; seçimi uygulamanın ihtiyaçları belirler.

TCP ne sağlar?

TCP, uygulama verileri alışverişinden önce uç noktalar arasında bir bağlantı kurar. Segmentleri numaralandırır, eksik verileri yeniden iletebilir ve baytları alıcı uygulamaya sırayla teslim eder. Akış ve tıkanıklık denetimi, göndericinin alıcıyı veya ağı boğmasını önlemeye yardımcı olur. Bu özellikler dosya aktarımına, e-postaya ve birçok web bağlantısına uygundur. Ancak şifreleme sağlamazlar: içeriği korumak için TLS gibi ayrı bir güvenlik protokolü gerekir.

Bir segment kaybolduğunda uygulama, sonraki baytları işlemeden önce eksik baytları beklemek zorunda kalabilir. Eksiksiz ulaşması gereken bir belge için bu bir sorun değildir; etkileşimli trafikte ise gecikmeye yol açabilir. TCP ayrıca uygulama mesajlarının sınırlarını korumaz. Göndericinin iki yazma işlemi, alıcıda iki okuma olarak görünmek zorunda değildir; uygulama mesajlarının nasıl çerçeveleneceğini kendisi tanımlamalıdır.

UDP'de hangi işler uygulamaya kalır?

UDP datagram sınırlarını korur ve TCP tarzı bir bağlantı kurmaz. UDP'nin kendisi teslimatı onaylamaz, paketleri yeniden sıralamaz veya eksik verileri yeniden iletmez. UDP üzerine kurulu bir uygulama gerektiğinde bu özellikleri, tıkanıklık denetimi ve şifrelemeyle birlikte yine de ekleyebilir. DNS sorgular için yaygın olarak UDP kullanır. QUIC de UDP üzerinde çalışır; güvenilir akışları ve modern güvenliği daha üst bir katmanda sağlar.

Canlı konuşma veya bir oyun için çok geç gelen bir paket, zamanında gelen bir sonrakinden daha az yararlı olabilir. Bu nedenle bazı uygulamalar kaybı ve zaman sınırlarını kendileri yönetmeyi seçer. UDP kullanmak tıkalı bir ağı hızlandırmaz: kuyruklar ve paket düşmeleri her iki aktarım yöntemini de etkiler. Protokol adının performansı öngördüğünü varsaymak yerine gerçek uygulamayı ölçün. Gecikmeyi ve yolu 2IP ping ve traceroute aracıyla da ölçebilirsiniz.

Portlar ve protokol seçimi

İkisi de port numarası kullanır; ama TCP 443 ile UDP 443 farklı uç noktalardır. Bir TCP port kontrolü, aynı numaradaki bir UDP hizmetinin çalıştığını kanıtlayamaz. HTTP/1.1 ve HTTP/2 normalde TLS ile TCP kullanırken HTTP/3, UDP üzerinden QUIC kullanır. UDP bağlantısı başarısız olduğunda istemci TCP tabanlı bir HTTP sürümünü kullanabilir; kesin sonuç her iki uç noktaya da bağlıdır.

İşe uygulamanın ihtiyaçlarından başlayın: eksiksiz teslimat, sıra, mesaj sınırları ve zaman sınırları. Ardından ağ desteğini ve güvenlik gereksinimlerini kontrol edin. TCP ve UDP belirtimleri bunların aktarım hizmetlerini tanımlar. Numaraların anlamı için ağ portları rehberine bakın.